آنچه در پی می آید اولین ( و در واقع اولین و دومین ! ) تجربه های من در زمینه ی رباعی است.حاصل لحظه های ملال آور کلاس اندیشه های سیاسی در غرب ! ن
کمی و کاستی را به بی تجربگی ام ببخشایید.

-------------------------------------------------

۱
صد بار شکستم و نبودی ، بانو ! ن
از خواب ترانه می سرودی ، بانو ! ن
آری ، تو ندیدی ، و چنین باید سوخت: ن
بی منت خاکستر و دودی...بانو ! ن

۲
بعد از تو به فرق زندگی آوارم
غرق عطشم ، تشنه ی طعم ِ دارم
لحظه...لحظه...بخار شد خاطره ها
شاعر شدم و غزل غزل می بارم

                                              
                                             آبان ۱۳۸۶ - تهران